Türkiye İstatistik Kurumu’nun (TÜİK) açıkladığı mayıs ayı enflasyonu ve yıllık yüzde 32,6 enflasyon artışı kentte de köyde de gerçekçi bulunmadı. Artvin’e yaklaşık 65 kilometre uzaklıktaki dağ köyü Aşağıırmaklar’da ANKA mikrofonuna konuşan köylüler, hayat pahalılığının sadece büyük kentlerde yaşayanlar için değil, köylerde de en önemli sorun olduğunu gözler önüne serdi.
Haber: Uğur İSTANBULLU
(ARTVİN) – Türkiye İstatistik Kurumu’nun (TÜİK) açıkladığı mayıs ayı enflasyonu ve yıllık yüzde 32,6 enflasyon artışı kentte de köyde de gerçekçi bulunmadı. Artvin’e yaklaşık 65 kilometre uzaklıktaki dağ köyü Aşağıırmaklar’da ANKA mikrofonuna konuşan köylüler, hayat pahalılığının sadece büyük kentlerde yaşayanlar için değil, köylerde de en önemli sorun olduğunu gözler önüne serdi.
“Köyde gıda ürünleri daha ucuz, geçim daha kolay” şeklinde özetlenen yaklaşım, gerçek enflasyon ve hayat pahalılığı ile artık tarihe karıştı. Artvin kent merkezine 65 kilometre, Ardanuç ilçe merkezine ise 25 kilometre uzaklıkta bulunan Aşağıırmaklar köyü sakinleri mayıs ayı enflasyon verilerini bu görüşü dile getirerek karşıladı.
“BİR TOPLUM OLARAK BİZLERİ BİTİRMİŞLER”
İşçi emeklisi Dinçer Gündüz, açıklanan enflasyona inanmadığını, çünkü yaşadığı enflasyonun çok daha yüksek olduğunu söyledi. “Bizleri bitirmişler” diyen Gündüz, şunları söyledi:
“Enflasyon bana yüzde 100, bir emekli olarak yüzde 100. Şu anda onların dedikeri değil, vatandaşın alım gücün önemlidir. Benim alım gücüm yok. 21 bin lira para alıyorum, çarşıya inmeye korkuyorum. Onların açıkladıkları kendilerine, kendi menfaatleri için açıklıyorlar, işçiye bir şey vermemesi için, çalışanın gücü olmasın diye. Bizleri bitirmişler bir insan olarak, bir toplum olarak.”
Kalan yaşamını köyde sürmek isteyen emekli öğretmen Ömer Özcan ise “Enflasyon bize göre çok yüksek. Devletin açıklayacağı enflasyon bizi hiç tatmin etmiyor. Zorluk çekiyoruz. Köyde yaşasak da enflasyon şehirdekine de bana da aynı. Değişen bir şey yok” diye konuştu.
Köyün ne tertemiz havası ne de dünya harikası manzarası geçim sıkıntısını unuturabiliyor. Geçmişte yerli yabancı turistlerin bile uğrak noktalarından olan köyde, yine ekonomik nedenlerle başlayan göç, geriye kendi içinde işlemeyen bir ekonomi bırakmış. Bir dönem 12 bakkal, 3 kahvehanesi olan, sağlık ocağı ve yatılı bölge okuluna sahip olan köyde orman işletmesi, postane, sağlık ve kolluk personeli gibi dışardan gelenlerle birlikte ekonomik canlılık öyküleri anlatılıyor. 90’lı yıllarda bine yakın nüfusu varken, bugün dışarıdan gelenlerle birlikte yaklaşık 110 kişi yaşıyor Aşağıırmaklar’da. Tüm resmi kurumlar kapanmış durumda ve yalnızca yaz aylarında açık olan bir bakkalı var.
Köyün tek bakkalını yazın açık tutan Hayrettin Azizağaoğlu, köydeki göç, ekonomik durgunluk ve veresiye alışverişin geldiği noktayı anlattı, kabarık veresiye defterini gösterdi.
“VERESİYE DEFTERLERİMİZ DOLU”
Azizağaoğlu, alışverişin “veresiye defterine yaz” teklifleriyle yapıldığını ifade ederek, şunları söyledi:
“Geçmişte köyümüzde insan sayısı çok fazlaydı. Uzun yıllardır göç veriyoruz. Bir ailede anne ya da babadan biri vefat ettiğinde ev tamamen kapanıyor. Bu nedenle köyde nüfus giderek azalıyor. Nüfus olmayınca hareket de olmuyor. Köyde nakit para yok. İnsanlar maaşını alıyor ama çarşıdan köye para getiremiyor. Bu nedenle alışverişler veresiye yapılıyor. Bakkal olarak veresiye defterlerimiz dolu.”
“VATANDAŞIN ADIM ATACAK GÜCÜ KALMADI”
Dükkanın çoğu zaman siftahsız kapattığını söyleyen Azizağaoğlu, “Ben dükkanı saat 12’de açıyorum, akşam 17’de çoğu zaman siftah etmeden kapatıyorum. Burası 12 köyün merkeziydi, insan kaynardı. Şimdi saatte bir araç geçmesini bekliyoruz. Ortalıkta insan yok. Vatandaşın alım gücü kalmadı. İnsanlar alışveriş yapmaya korkuyor, fiyatlara bakmaktan çekiniyor. Artık vatandaşın adım atacak gücü kalmadı” ifadelerini kullandı.
Yorum Yap